وضعيت بحراني كشور
يكي از اساتيد دانشگاهي در اهواز در باره وضعيت فعلي دانشگاهها گفت :. جامعه دانشگاهي ما به سه دسته تقسيم ميشوند يك دسته آدمهايي هستند كه صرفا كار علمي ميكنند ,خيلي درگير مسايل سياسي نميشوند البته استنثاناتي هم داريم . يك دسته ديگرواقعا آدمهايي هستند كه چون رشته شان علوم سياسي , جامعه شناسي , حقوق و اقتصاد هست,به خيلي از اين پديده ها و رويدادها كه اتفاق ميافتد چون رشته تخصصي شان هست نميتوانند بي تفاوت و بي توجه باشند و روي اين اصل اظهارنظر ميكنند و درگير ميشوند. البته اين طيف دانشگاهيها كم نيستند و واقعا صادفانه از نقطه نظرات خودشان ميخواهند حمايت كنند مثالش اين نامه اي بود كه پارسال گروه 50 نفره كه من هم جز اينها بودم به احمدينژاد نوشتند كه با بازنشست كردن اساتيد, وضعيت خوبي ايجاد نميشود. روي اين اصل وقتي حجم نقدينگي توي جامعه بالا برود ناچاريم درگير بشويم. سي درصد نقدينگي بالا رفته است روي تورم اثر ميگذارد اين ها را بايد ديد, بايد گفت مردم را آگاه كرد. و دسته سوم درسشان را ميدهند و ارتباطاتشان هم با مردم هم با حاكميت ممكن است ضعيف باشد از دو طرف . جامعه دانشگاهي ما يك نوع احساس مظلوم بودن را كرده است و سعي هم ميكند در جهت احقاق حقوقش به شكل مناسبي سازمانيافته تر پيش برود من نسبت به امسال يك مقداري تصورم اين است كه اگر اين جايگاه انديشه در عمل واقعا شكل ممتازتري به خودش بگيرد , اين را يك اميد بدون اساس و پايه نمي ببنم. بالاخره جامعه دانشگاهي نميخواهند قلمشان را به نان بفروشند به مقام و پست بفروشند ولي از طرف ديگر اگر يك پديده اي مثل خصوصي سازي توي جامعه اتفاق بيافتد اين ها جايگاه خودشان را در بحث هاي بنگاهي و يا بخش خدماتي اينها بهتر ميتوانند نشان بدهند, عملياتي تر بكنند اين سمت و سو در حضور اجتماعي يا حضور در واقع تاثيرگذاري در جامعه دانشگاهي به نظر من نسبت به سالهاي پيش بيشتر ديده مي شود.
وي در باره وضعيت بحران فعلي كشورگفت : جداي از نگاههاي انحصارطلبانه حاكميت يا برخوردهاي فاصله دار با توده هاي مردم , اعتقادم اين است اگر ايران مورد تهاجم نظامي خارجي واقع بشود , جدا از اينكه دستاوردي براي مهاجمان نخواهد داشت بسيار گران براي مهاجمان و براي ما تمام خواهد شد. ما كوششمان در اين راستا اين است در عين اينكه از حقوق ملي خودمان بايد دفاع بكنيم در عين حال نبايد بهانه هم بدست دشمنانمان بدهيم. تندرويهاي ساده انديشانه به هيج وجه جايگاه دفاع ندارد يك نوع مسائلي كه فراتر از مسائل ملي ما هست. ما هنوز نتوانسته ايم مسائل اقتصادي كشور , مشكلات معلمين و بازنشستگان را در بياوريم. بنابراين اينها مسائل اصلي ملي ماست كه بايد به اينها توجه كنيم