عيدتان مبارك نــــوروز خجسته 86 فرخنده و پيــــــروز بــــاد

نوروزتان پيروز

يامقلب القلوب و الابصار، يا مدبراليل والنهار

 يا محول الحول والاحوال، حول حالنا الي احسن الحال

اي تغيير‌دهنده دلها و بينشها،كه دلهاي مردم ما را به اميد و ديدگانشان را به آزادي روشن مى‌سازى،

اي تدبير‌كننده شب و روز كه تيرگى ستم و اجبار را مغلوب مى‌كنى،

اى كه روزگار ملتها را دگرگون مى‌سازى و مستبدان را به زير مى‌كشى،

به مردم ما نيكوترين زندگاني را عطا كن و خورشيد فتح و آزادى را در ايران بتابان.

بهاران خجسته باد

هوا دلپذير شد گل از خاک بردميد   

پرستو به بازگشت زد نغمه اميد

به جوش آمده است خون درون رگ گياه         

بهار خجسته باز خرامان رسد ز راه

به خويشان، به دوستان به ياران آشنا       

به مردان تيزخشم که پيکار مي کنند

به آنان که با قلم تباهي دهر را  

به چشم جهانيان پديدار ميکنند

بهاران خجسته باد، بهاران خجسته باد

و اين بند فقر و جهل به سرتاسر جهان

به هرصورتي که هست نگون و گسسته باد

آيينها و مراسم عيد نوروز در ايران

عيد نوروز از اعياد قديمي و از سنن ديرين ايرانيان به شمار مي رود كه داراي تاريخ چند هزار ساله مي باشد. عيد نوروز عيد تولد و نوشدگي و خيزش طبيعت و عيد جنبش و فعاليت و رشد و شكوفايي و آزادشدن انرژيها است. عيد نوروز از زمانيكه نياكان ايرانيان پا به سرزمين ايران نهادند وجود داشته و حتى خيلي پيش از آن ايرانيان آغاز بهار را با خوشحالي فراوان جشن گرفته و هر آنچه را كه به زمستان مربوط مي شد از بين مي بردند.

در زمانهاي قديم جشن عيد نوروز در پنج روز اول سال جديد برگزار مي شد. گروههاي كوچكي از نوازندگان و خوانندگان قبل از فرارسيدن سال جديد در شهرها و روستاها مي گشتند و اشعار ويژه عيد نوروز را بر در خانه ها مي خواندند و هدايايي مي گرفتند. آنان پيكهاي فرارسيدن نوروز و بهاران بودند.

سبزه و هفت سين

از جمله آيينهاي عيد نوروز ايرانيان از قديم اين بوده كه قبل از فرارسيدن نوروز شروع به كاشتن سبزي در خانه هايشان مي كنند و در روز 13 سال جديد آن را به آب جاري مي اندازند. ايرانيان همچنين در ايام نوروز سفره أي را كه به آن «هفت سين» مي گويند پهن مي كنند. اين سنت از زمانهاي بسيار دور رايج بوده و از آيينهاي خاطره انگيز و شايان توجه مي باشد. در اين سفره (هفت سين) هفت چيز مي گذارند كه حرف اول اسم همه آنها در زبان فارسي با سين شروع مي شود كه عبارتند از: سيب، سنجد، سماق، سكه، سير، سمنو، سركه. جلوي سفره يك آينه گذاشته مي شود كه بر دو طرف آن چند شمعدان حاوي شمعهايي روشن به تعداد فرزندان خانواده اعم از دختر و پسر مي گذارند. همچنين در اين سفره قرآن و نان و كاسه آبي با يك شاخه نبات و يك شيشه گلاب به علاوه ماهي زنده و انواع شيريني، ميوه و آجيل قرار مي دهند.

در ساعت تحويل سال همهٴ افراد خانواده دور سفره جمع مي شوند و با آغاز سال نو ديد و بازديد بين اقوام و دوستان انجام مي شود.

كلمه «نوروز» در زبان فارسي به معني روز نو و نشانه آغاز فصل جديد يعني فصل روشني، شكوفايي، شادابي و سر زندگي و فعاليت (بهار) از يك سو و رهايي از فصل خمودگي و انجماد و بي تحركي و سكون (زمستان) از سوي ديگر مي باشد.