شعري از بهار , كنار اشيانه ي تو من  من اشيانه مي كنم فضاي اشيانه را پر از ترا نه مي كنم كسي سوال مي كند به خاطر  چه زنده اي و من براي زندگي تو را بهانه مي كنم , چه سخت است تنها متولد شدن ....مثل تنها زندگي كردن است ....مثل تنها مردن است وقتي كه او تمام كرد من شروع كردم وقتي كه او تمام شد من اغاز شدم و چه سخت است تنها متولد شدن ....مثل تنها زندگي كردن است ....مثل تنها مردن است , تا شمع شدي، چو شعله بي تاب شدم تا ماه شدي، همدم مهتاب شدم  آري ، چه بگويم كه به پايت اي شمع هر چند كه سوختي تو ، من آب شدم

دانشگاه همواره روح پرسشگري و نقادي داشته و از اولين سالهاي تأسيس اولين دانشگاه در ايران هم اعتصاباتي در آن ديده شده است. گروه مرسوم به‌53 نفر هم که دستگير شدند اكثريت شان دانشجو يا استاد بودند. بعد از كودتاي 28 مرداد هم تعداد زيادي از فعالآن سياسي دانشگاه در زندان فلك الافلاك زنداني شدند و 100 روز پس از كودتا، واقعه 16 آذر اتفاق افتاد كه سه تن از دانشجويان دانشكده فني در آن شهيد شدند‌. كمي اين سوتر و به‌هنگام انجام انقلاب سفيد بر سر در دانشگاه تهران پرده نوشته هايي نصب شده بود كه اصلاحات را بدون ديكتاتوري مي خواستند‌. در روند شكل گيري و پيروزي انقلاب نيز دانشگاهيان نقش حياتي و مهمي داشتند و اينطور نيست كه همه چيز را به‌نام روحانيت مصادره كرده اند‌. بعد از انقلاب كه روحانيون زمام امور را قبضه كردند، با توجه به‌سوابق موجود و برخورد با مدارس مدرن ـ كه به‌تاسيس اولين مدرسه توسط آقاي رشديه و مخالف روحانيت مي توان اشاره كرد ـ ابتدا به‌سراغ دانشگاه رفتند تا ‌‌آن‌را‌ تحت سلطه قراردهند. بعد از بستن دانشگاهها هم حدود 12- 10 سال امكان سلطه تا حدودي فراهم شد اما از سالهاي 71-70 و با جايگزين شدن دانشجويان جديد با مطالبات نو، صداي اعتراض از گوشه و كنار شنيده شد و در سال 76 حكومت را مجبور به‌دگرديسي كرد. يعني در پيروزي آقاي خاتمي اين فعاليت ها بخوبي نمايان و محرز بود؛ اما آقاي خاتمي با وجود شعارها و وعده هايش که مطالبات دانشجويان را افزايش داده بود، خود را به‌حاشيه امن كشاند و پشت دانشجويان را خالي كرد. بنابراين 18 تير روند تكاملي مبارزات آزاديخوانه دانشجويان بود كه با سركوب حاكميت روبرو شد.

به‌نظر شما برخورد با دانشجويان خواست تمام حاكميت بود؟

دقيقاً اينطور است. آقاي خاتمي براي استحكام هر چه بيشتر نظام در راه رسيدن به‌اهدافش آمده بود؛ اين امر بعدها و بارها اثبات شد. او براي اجراي بعضي اصلاحات جزئي پا پيش گذاشته بود. طبيعي بود كه يك روحاني كه سابقه مديريتي و اجرايي زيادي در حاكميت داشته، نخواهد و نتواند به‌مطالبات دانشجويان جواب مثبت دهد. اختلافات درست زماني شروع شد كه دانشجويان او را از جنس خود دانستند و دراولين حضورش در جمعش سوت و دست زدند؛ اما او معتقد بود بايد براي شادي كردن صلوات فرستاد‌. بعد كدورت ها بالا گرفت و اعتراضات زياد شد به‌طوريكه او شش سال بعد دوباره به‌دانشگاه رفت. در سال آخر زمامداريش هم وقتي در دانشگاه با اعتراض دانشجويان مواجه شد روي همه حرفها و شعارهايش پا گذاشت و در پاسخ شعارهاي اعتراض آميز دانشگاه گفت‌: اگرآزادي اين است پس مرگ بر آزادي‌. كسي كه گفته بود زنده باد مخالف من و از مرگ حرف نزنيد بلكه زندگي شايسته ستايش است. در 18 تير هم ديديم كه او نه تنها خود و اكنش قابل قبولي نداشت بلكه وزير مستعفي‌اش را هم به‌برگشتن به‌كابينه مجبور كرد‌. درباره محاكمه عاملان اين قضايا هم ديديد كه او هيچ كاري نكرد. بنابراين كل نظام از دانشگاه رنج مي بردو بايد برخوردي صورت مي گرفت‌.اما آقاي خاتمي مثلاً وقتي در بحث بر گرداندن نخبگان، تحصيل كردگان و سرمايه داران ايراني مقيم خارج به‌كشور نتوانست نظر نظام را جلب كند، روشن کرد که وقتي يك حريم دانشجويان در داخل کشور امن نيست، پس به‌سراغ اين موضوع رفتن كاري خطايي است. هر چند مثل تمامي مسايل ديگر نگفت كه ريشه نا امني در كجاست. البته شعار ايران براي همه ايرانيان هم مثل قصه هاي ديگري است كه از سوي آقاي خاتمي و همراهانش گفته شد. از اين قصه ها زياد شنيده ايم. اما منظور اين بود که برخورد با دانشجويان بايد تا جايي پيش برود كه ما مي خواهيم‌.

در قضيه 18 تير ديديم كه مردم هم به‌كمك دانشجويان آمدند و روند تحقق مطالبات به‌خيابانها كشيده شد. فكر مي كنيد اگر اين اتفاق مي توانست چه نتايجي در بر داشته باشد؟ من نمي دانم چه اتفاقي ممكن بود به‌وقوع بپيوندد، اما فراموش نكنيد كه دانشجويان مطالبات معقولي داشتند و هدفشان اغتشاش نبود‌. بلكه عده زيادي را در قالب دانشجو به‌اين جمع افزوده بودند كه اغتشاش كنند تا بهانه براي سركوب دانشجويان فراهم باشد‌.

به نظر مي رسد دانشگاهيان 18 تير را فراموش کرده اند.به نظر شما آنها تمايلي به‌پرداختن به‌فاجعه 18 تير ندارند يا حاكميت در اين قضيه نقش ايفا كرده است‌؟

نمي توان گفت دانشجويان نقش مبارزاتي شان را فراموش كرده اند چون همين الآن دانشجويان زنداني، منع تحصيل و ستاره دار زيادي هستند كه تنها به‌خاطر تلاشهاي آزادي خواهانه شان مجازات مي شوند‌. اما حاكميت از راههاي گوناگون سعي در به‌حاشيه كشاندن قضيه 18 تير دارد. مثلاً نتيجه دادگاه ختم به‌دزيده شدن يك ريش تراش و زنداني شدن دانشجويان و وكلاي مدافع شان و كشته شدن يك دانشجو در زندان و آزادي عاملان و سركوبگران شد. از طرف ديگر امتحانات را طوري برگزار مي كنند كه قبل از 18 تير دانشجويي در دانشگاه يا كوي ها نماند كه تجديد خاطره اي شود‌. از 78 به‌اين سو هر ساله قبل از 18 تير به‌بهانه هاي گوناگون كوي ها را تعطيل مي كنند و از خرداد ماه فشار بر دانشجويان را افزايش مي دهند. نمونه اين فشارها كاملاًً روشن است و هر روزه گزارشي در رسانه ها ديده مي شود‌. توجه داشته باشيد كه اتاق انجمن اسلامي دانشگاه پلي تكينك را كاملاًً خراب كرده اند. بنابراين دانشجويان هيچ كوتاهي نكرده اند بلكه فشارها و مشكلات بسيار زياد است.سايت روز-86.04.18