نامه اي خطاب به‌اعضاي شوراي حقوق بشر سازمان ملل

ما دو گروه فعال حقوق بشري در ايران، با ارسال اين نامه قصد داريم ضمن ارائه گزارش مختصري از نقض حقوق بشر در ايران، توجه شما را به‌وضعيت وخامت بار حقوق بشر در اين کشور جلب کنيم و در جهت بهبود آن از شما ياري بخواهيم.اعضاي محترم شوراي حقوق بشر سازمان ملل متحد! در سالي که گذشت در کشور ايران سرکوب فعالآن دانشجويي، حقوق بشري، سياسي، اجتماعي، کارگري و زنان شدت يافت و دادگاه هاي انقلاب به‌طور روزانه احکام سنگيني عليه فعالين جنبش هاي آزاديخواهانه صادر مي کردند. اين روند سرکوبگرانه با برگزاري دادگاه هاي غير قانوني ( غير علني، بدون حضور وکيل و هيات منصفه) همچنان ادامه دارد و در برخي موارد وکلاي زندانيان نيز از بررسي پرونده منع مي شوند و يا حتي شريک جرم محسوب مي شوند. اعدام انسانها، به‌عنوان شيوه اي براي ايجاد رعب و وحشت از سوي دستگاه هاي امنيتي و قضايي جمهوري اسلامي همچنان دنبال مي شود. در سال گذشته ده ها نفر در معابر عمومي و در زندانها اعدام شده اند و در برخي موارد نيز حکم قطع اعضاي بدن اجرا شده و احکام سنگسار زنان و مردان همچنان از سوي دادگاه ها صادر مي شود. سرکوب اقليت هاي مذهبي همچنان ادامه دارد، اکثر کليساهاي ايراني تحت نظارت دستگاه هاي امنيتي قرار دارند و اعضاي کليسا و رهبران کليسا به‌اشکال و اتهامهاي مختلف تهديد، بازداشت و زنداني مي شوند. زرتشتيان، کليميان، مسيحيان و بهائيان ايراني اجازه ترويج دين خود را ندارند. پيروان مذاهب علوي، مسلمانان سني مذهب، دراويش گنابادي و هواداران آيت الله بروجردي سرکوب ميشوند. در سال گذشته مأمورين وزارت اطلاعات حداقل سه کليساي خانگي را در ايران تعطيل کرده و رهبران آنها را بازداشت کرده اند. سرکوب اقليتهاي ملي و زباني و برخورد با فعالآن ملي و قومي کردها، آذريها، بلوچها و عربها در مناطق مختلف از‌جمله در کردستان، آذربايجان، بلوچستان و خوزستان به‌شکل خشونت‌باري ادامه دارد. ده ها نفر از اقليتهاي ملي زنداني و يا اعدام شده اند و فعالين اين اقليتها به‌طور روزانه با بازداشت و دستگيري، زندان و حبس و تبعيد روبرو هستند. حذف فيزيکي، ضرب و شتم، تهديد و تطميع، صدور احکام سنگين بر عليه زندانيان سياسي و عقيدتي ادامه دارد. در سال 2006 دو زنداني سياسي به‌نام هاي اکبر محمدي و ولي الله فيض مهدوي به‌طرز مشکوکي در زندانهاي اوين و گوهردشت جان باختند، بهروز جاويد تهراني از فعالين دانشجويي در زندان گوهردشت بيش از 3 بار مورد به‌شدت مورد ضرب و شتم مأمورين زندان قرار گرفته است. سعيد ماسوري و محمد ابراهيمي به‌دليل پافشاري بر روي عقايد خود بيش از 2 سال است در بازداشتگاه موقت وزارت اطلاعات در بند 209 زندان اوين نگهداري مي شوند. در زندانهاي شهرستان ها از‌جمله در کرمانشاه، کردستان، اروميه، اهواز و ديگر شهرستانها، گزارشهاي نگران کننده اي از شکنجه زندانيان دريافت مي شود.عدم برخورداري از وکيل، عدم درمان زندانيان بيمار، عدم رعايت اصل تفکيک جرايم، بازداشت هاي طولاني مدت در سلول هاي انفرادي، ممنوعيت ملاقات زنداني و تماس با خانواده، از‌جمله موارد ديگري است که در زندانهاي ايران انجام ميگيرد. دخالت پليس اسلامي در امور شخصي شهروندان تحت نام مبارزه با بد حجابي، طي سال جاري ابعاد گسترده و وخيمي را به‌خود گرفته است و در اغلب شهرهاي ايران نيروهاي انتظامي و پليس شرع اسلامي با ضرب و شتم و توهين به‌زنان و جوانان ايراني آنها را بازداشت و زنداني مي کنند، مأمورين انتظامي با گرداندن جوانان در سطح شهر و معابر عمومي، حيثيت و شرافت انساني آنها را خرد و لگد مال مي کنند. شهروندان ايراني از امنيت اجتماعي و رواني برخوردار نيستند و روزانه محدوديت هاي اجتماعي بسياري مواجه مي شوند که اغلب از سوي حکومت بر آنها تحميل مي گردد. با توجه به‌مراتب فوق، از شوراي حقوق بشر سازمان ملل متحد مي خواهيم در نشست آتي خود در 12 ژوئن 2007 ضمن محکوم کردن نقض سيستماتيک حقوق بشر در ايران، براي جلوگيري از اين روند غم انگيز، راهکاري عملي ارائه داده و با نظارتي دقيق و همه جانبه بر وضعيت حقوق بشر در ايران، از ادامه نقض حقوق بشر در اين کشور ممانعت به‌عمل آورد.امضا کنندگان‌: 1- فعالآن حقوق بشر در ايران 2- سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان»